حامد نصرآبادیان مدیر گروه نمایش پیام آوران صلح و دوستی  و  مدیر آکادمی و گروه سربازان صلح کارگردانی هنری نخستین جشنواره ادبی هنری پیام آوران را بر عهده گرفته است به گفته  او برنامه های این جشنواره در دو بخش خارج و داخل سالن اجرا می شود.

برنامه های خارج سالن در سه بخش تهیه و تنظیم شده :

(۱)  طومار صلح: وسعت سپیدی که انتظار نقوش دست عاشقان صلح را میکشد.

(۲) دامون اسحاقی و امین اسماعیلی در یک گروه و محمد خسروی و بهزادعبدی  در گروهی دیگر دیدگان دوستان را به دیدار دو پرفورمنس دعوت خواهند کرد.

{این دو  کار از کارهای برگزیده پایان ترم گروه نمایش دانشگاه آزاد اراک 

 واحد " بدن " است.} 

(۳) دخترک نقاشمان : "آیدا رمزی رضایی" که بر زمستان بوم

 نقش بهار می زند.

و داخل سالن اجرای نمایش "کنتراست" به نویسندگی و کارگردانی

 حامد نصرآبادیان و بازیگرانش که همه  سربازان صلحند: 

 مریم موسوی / سارا شیخی / شیما بالائی / اعظم قدمی / سام بحیرایی

و حامد نصرآبادیان

دستیار کارگردان :  باران حجتی              مدیر صحنه: وحید دارابی

 نور / تصویر/ تدوین:احسان آیینه           عـــکــس  : ریحانه یاوری

 پوستر و برو شور: حامد شفیعی خواه      دستیار صحنه: رضا معراجی

و بخش تصویری داخل سالن " آنونس / تیزر / اسلاید شو "

توسط حامد نصرآبادیان  کارگردانی و  به ذوق احسان آیینه تدوین شده است .

تاریخ برگزاری نخستین جشنواره :

سوم اسفند هشتاد و شش . فرهنگسرای نیاوران . ساعت:۱۶ الی ۱۹ 

FEB / 22 / 2008   Tehran. Niavaran

منبع: www.solhvadosti.org

هنر پانتومیم یکی از گونه های نمایشی است که با تکیه بر حرکات بدن، بدون کاربرد حتی واژه ای همه چیز را بیان می کند. هنر پانتومیم وهم است، هنر تخیل و پندار. هنرمند «میم» محدوده ای نمی شناسد. در سکوت، گرسنگی و تشنگی، مرگ، عشق، ترس، وحشت و ... را خلق می کند.
به عبارت دیگر، در ایجاد روابط اجتماعی، تاثیر سخنان ما با حرکات ما کامل می شود. شاید حتی برخی موارد می توانیم بدون استفاده از کلمه ای منظورمان را به دیگری بفهمانیم.
زمانی که در مقابل سخنی، شانه هایمان را تکان می دهیم خود در برگیرنده پیامی است. اگر با دقت به نحوه دق الباب افراد نگاه کنیم، حالت درونی آنها را می توان حدس زد. و اگر حوصله شنیدن صدای بوق اتومبیل ها را داشته باشیم، می توانیم بوق انواع اعتراض را از یکدیگر تفکیک کنیم و بوق ارادت دو راننده تاکسی را که از کنار یکدیگر عبور می کنند باز شناسیم.
نگاه چشمانمان خود به تنهایی جهان درونمان را بدون به کارگیری کلمه ای افشا می کند. حال که کمی به مقوله جایگاه حرکت در روابط روزانه مان اشاره شد، می توان این هنر را به شکل حرفه ای و آکادیمک در مراکز فرهنگی هنری شهر آموزش داد. از آنجا که تنها وسیله ارتباط این هنر با مخاطب، حرکات بدن هنرپیشه است، در ابتدا هنر آموزان با شناخت صحیح آناتومی خود، سعی در آماده سازی آن خواهند کرد.
بنابراین در قدم اول نرمش و آماده ساری بدن است که این خود باعث تحرک و پویایی جوان خواهد شد. پس از این هنر برای اجرای حالات افراد، باید زمان رفتار بیرونی اطرافیان را زیر نظر داشته باشد و در نتیجه درس دوم و با اهمیت «مشاهده» را خواهند گرفت. متاسفانه بیشتر افراد جامعه به دلایل زیاد، تنها به اطراف خود نگاه می کنند. بدون آنکه آنها را ببینند. به عنوان مثال در طول شبانه روز چندین بار خود را دیده ایم. یعنی چند بار به آناتومی و خطوط صورت خود دقت کرده ایم. اما کمتر به چهره خود توجه داشته ایم.

هنر آموز با شناخت صحیح آناتومی بدن و صورت خود و مشاهده حرکات اطرافیان به شناخت ریتم و ضرب آهنگ در موسیقی دست می یابد و در نهایت می تواند با بدن خود داستانی را به تصویر کشد.
اگر یک اتفاق آموزشی اینچنینی در مراکز فرهنگی هنری بیفتد، ما می توانیم علاوه بر اجرای نمایش های هنرجویان به برگزاری جشنواره با هدف ارتقای سطح کیفی این هنر نیز اقدام کنیم. یکی از دلایل نیاز آموزش این هنر در جامعه شهری، وجود ناشنوایان است. زیرا این هنر تنها شاخه بازیگری است که بدون استفاده از کلام می تواند با تماشاگر خود ایجاد ارتباط کند. مگر نه اینکه بزرگ مرد سینمای صامت ما چاپلین بدون استفاده از کلمه ای با تمام دنیا ارتباط برقرار می کند و همه از نبوغ حرکتی این بازیگر به وجد می آیند، و با لذت کارهای او را نظاره می کنند. به خاطر داشته باشید که زبان مانع ارتباط با همنوع است.
یک بازیگر هر اندازه که حرفه ای باشد آنگاه که پا از مرز کشور خود بیرون می نهد، اگر به زبان میزبان آشنایی نداشته باشد، مهیب ترین مشکلش ایجاد ارتباط است. به یاد بیاوریم زمانی که برای ابراز همدردی مصیبت دیدگان هر حادثه، چگونه دست مهر و نوازش بر سر همنوع می کشیم و غبار غم از دیدگان می زداییم.
برای بیان صلح و دوستی و آشتی به جهانیان تنها یک نگاه و چند حرکت و دو قطره اشک کافی است. بدانیم که حرکت بیان روح کلمه است و تکیه بر باور اندیشه ای بزرگ داشته باشیم که گفت: «سکوت سرشار از سخنان ناگفته است. از حرکات ناکرده و اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده و ...»

                                                                                                                                                   حامد نصرآبادیان 

منبع : www.solhvadosti.org

SHOW  MODERN  BALLET   29 /30 JULY 2007

"پیام آوران صلح و دوستی" قبل از سفر جهانی به 131 کشور در 5 قاره دنیا در جهت معرفی طرح، برنامه هایی را برگزار می کند که هدف از اجرای آنها، گسترش فرهنگ صلح و دوستی است. یکی از برنامه های موفق "رقص پروانه" بود که به همت سربازان صلح و سرپرستی حامد نصرآبادیان در ارمنستان به اجرا درآمد. حامد در اجرای این برنامه همانند گذشته خوش درخشید و توانست نام ایران را با پیام صلح و دوستی ایرانیان در یک جشنواره بین المللی زنده نگه دارد. یکی از دست آوردهای این حرکت نیز، حمایت هنرمندان و صاحب نظران از اقدام جهانی "پیام آوران صلح و دوستی" بود که بصورت نگارش متنی و امضا در پارچه ای سفید نقش بست.

این اقدام به ابتکار حامد بود ودر انتها به دفتر" پیام آوران صلح ودوستی"  اهدا گردید.

منبع:  www.solhvadosti.org