"به مناسبت اولين سالگرد درگذشت بزرگ مرد سکوت

  و پانتوميم جهان"مارسل مارسو" و همزمان با

  هفته  جهاني ناشنوايان و عيد سعيد فطر

 ( نخستين مدرسه پانتوميم ايران ) تاسيس ميشود .

"به  گزارش سايت ايران تئاتر اين مدرسه توسط طراح و موسس آن حامد نصرآباديان و تني چند از

 مسئولان سازمان بهزيستي و کانون ناشنوايان افتتاح مي‌شود. "

طي بزرگداشت روز جهاني ناشنوا(۸/۷/۸۷) نمايشي با نام "پازل" به نويسندگي و كارگرداني بنيانگذار

 مدرسه ؛ در پنج پارت جدا گانه توسط هنرجويان مدرسه پانتوميم ناشنوايان به  صحنه خواهد رفت .

شايان  ذكر است  در نشست خبري روز سه شنبه ۲/۷/۱۳۸۷ كه در سالن ناشنوايان ايران برگزار شد ؛

وجود دختر ۸۶ ساله  باغچه بان و ديگر بزرگان ناشنوا و همچنين (ناصر آقايي) يكي از برجسته ترين

 چهره هاي پانتوميم ايران شور و نشاط خاصي به اين نشست صميمي داد.

البته گفتني است كه طرح تاسيس اولين مدرسه پانتوميم ايران مهر ماه ۱۳۸۲ به كانون ناشنوايان ايران

تقديم و تصويب گرديد.

پانتومیم نمایشی است که ریشه ای عمیق دارد  و همواره آدمی را مجذوب خود مینماید.

پانتومیم که هنر تئاتر بی کلام است با بهره گیری از حرکات بدن و چهره با گریمی اغراق شده و حرکاتی اگزژه به بیان مفاهیمی می پردازد که عمد تآ چالش بر انگیز میباشند .

و اما مارسل ماسو هنرمندی بی نظیر  و بی بدیل در پانتومیم :

مارسل منگل  مشهور به مارسو در 22 مارس 1923 در استراسبورگ فرانسه به دنیا آمد و پدرش یک قصاب یهودی بود که توسط نازیها به اردوگاه های آشویتس برده شد و  در سال 1944 در همانجا به قتل رسید.

مارسل به همراه برادر و مادرش در سال 1940 "یعنی پیش از قتل  پدر " به شمال فرانسه گریخت  و با تقلید از چاپلین بچه های دیگر را سرگرم می کرد.

مارسل پس از ورود نیروهای متفق به پاریس در ارتش آزادیبخش خدمت کرد و نامش را به "مارسو" تغییر داد تا ریشه یهودیش را پنهان کند.

وی که عاشق کارهای چاپلین شده بود تحصیلات خود را درزمینه پانتومیم از سال 1946

 تحت تعلیم: شارل دولین و  استاد بزرگ پاتومیم : اتیین دوکرو آغاز کرد که دوکرو استاد ژان لویی بارو بازیگر و کارگردان مشهور آن زمان نیز بود.

مارسو  با شرکت در فیلم مشهور  کارگردان بزرگ فرانسوی "مارسل کارنه" با شرکت ژان لویی بارو به عنوان یک هنر مند پانتومیم شناخته شد.

 مارسل مارسو نمایش های صامت متعددی  را روی صحنه برد و شیوه اجرای مختص به خود را خلق کرد که فقط برای حرکت دست 250 نوع حرکت  در آن پیش بینی شده بود.

مارسو  سال 1948 یک گروه پانتومیم تشکیل داد و همراه  بازیگران خود در اروپا تورهای مختلف بر  پا میکرد و خود را وارث هنرمندان بزرگ سینمای صامت از چاپلین و باستر کیتن  گرفته تا دلقک های " کمد یا دل آرته" می دانست .

او در چند فیلم سینمایی دیگر نیز حضور داشت از جمله:

بار بارلا { 1968  روژه وادیم } فیلم صامت {1976   مل بروکس }

بیاد ماندنی ترین حضور مارسو روی پرده سینما در نقش شخصیتی در "فیلم  صامت" بود که حرف میزد !  از  بازیگران مشهوری نظیر "گری کوپر"  تا دیگران تحت تاثیر شیوه بازیگری  مارسو بودند.

مارسو در سال 1947 با خلق شخصیت " آقای بیپ " به شهرت رسید.آقای بیپ یک دلقک جالب و در عین حال افسرده  با یک گل سرخ روی کلاه خود بود.

که امسال شصتمین سال تولد او محسوب  میشد.

          " بیپ نمایانگر  زوایای پنهان شخصیت خود مارسو است."

از مشهور ترین نمایش های مارسو میتوان به:

بیپ یک خیاط عاشق / بیپ و ماجرا های آژانس ازدواج /

بیپ قصد خود کشی دارد و.... اشاره کرد.

 مارسل مارسو در سا ل 1352 سفری به ایران داشت و تعدادی از زیباترین قطعات خود به نقش بیپ را روی صحنه تالار رودکی اجرا کرد.

و همان سال "1973" در بی بی سی سرود شب کریسمس چارلز دیکنز

 را با  17  شخصیت  آن به تنهایی اجرا کرد.

....... این مرد تا زمانی که برای  آخرین بار روی صحنه رفت " سال 2000 میلادی " به رغم کهولت سن  همچون نوجوانی  جست و خیز میکرد  پای  می کوبید به هوا می پرید و شکلک در می آورد .

گاه مارسو روی سن  صحنه ای بزرگ تدارک می دید.

مثلا دادگاهی خلق می کرد که در آن متهم  شهود وکلا همگی حا ضر بودند  ماجرا را تعریف می کرد 

 متهم می کرد دفاع می کرد  حکم صادر می کرد و تمام مدت حتی کلمه ای به زبان نمی آورد.

و در نهایت " ملک الشعرای سکوت جهان " مارسل مارسو  22 سپتامبر 2007 در 84 سالگی در شهر کاهورس فرانسه در گذشت.

                            جسد مارسو در آرامگاه " پر لاشز" پاریس به  خاک سپرده شد.

یک روز پس از مرگ مارسو  " نیکولاس سار کوزی "  رئیس جمهور فرانسه  این گونه از مرگ او اظهار تاسف کرد:

" ... یکی از برجسته ترین سفرای فرانسه در گذشت "

و همچنین شهر نیویورک در تقویم خود روز 18 مارس را

" روز مارسل مارسو " اعلام کرده است.

 احساس میکنم در هر کنار و گوشه این شوره زار یاس چندین هزار جنگل

 شاداب "ناگهان  "   میروید از زمین.                                          شاملو

اجرای نمایش " کنتراست" بعد از گذر یک تمرین دو ماهه و سختیهای کار

تصویر برداری زیر آب و برف و همت اعضای نازنین سربازان صلح

بر صحنه  تاتر نیاوران , میسر شد.

از تمام اعضای گروهم تشکر میکنم که خالصانه و به دور از هر گونه شعاری

برای صلح  زمان گذاشتند.

عزیزان گروهم :

مریم موسوی/ سارا شیخی / شیما بالائی / سام بحیرائی / اعظم قدمی

 باران حجتی  / وحید دارابی / احسان آیینه 

ریحانه یاوری / حامد شفیع خواه/ رضا معراجی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و... دخترک نقاشمان : آیدا رمزی رضائی  کوچکترین فرد از گروه

" صلح سربازان "

 کوچکی بزرگ و بزرگی با همان رنگهای کودکی.

{ آیدا متولد:اردیبهشت:۱۳۷۵و زمینه فعالیتش:نقاشی / شعر / پیانو }

شعری از آیدا:

" کلاغها در آسمان آبی ذهنم با تو پرواز میکنند ,   تو را می بینم ,  در

امتداد زندگی در آخر آسمان می بینمت , 

  باز هم شوق پرواز در دستانم حلقه میزند ".

بروشور و آثار آیدا همه را غافل گیر کرده بود. بر بوم سپید ذهنت رنگهایت

همیشه گرم آیدای نازنین.

و همچنین از "نیلوفر مغاری" دخترک یازده ساله عزیزم تشکر میکنم که با برق

 چشمان کوچکش از من و تو میخواست تا در استغاثه آتش بس جهان بر

 طومار صلح نقش بزنی.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 وهمچنین دانشجویان خوب گروه نمایش دانشگاه اراک  که برای  

 دو پرفورمنس خود  از اراک آمدند.

آنها هم برای چاپ پوستر و بروشور و دوخت لباس اجرایشان ,

از لباس عید خود صرف نظر کردند:

محمد خسروی / بهزاد عبدوی / دامون اسحاقی / متین اسماعیلی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

...حامد نصرآبادیان ۴/۱۲/۸۶...

حامد نصرآبادیان مدیر گروه نمایش پیام آوران صلح و دوستی  و  مدیر آکادمی و گروه سربازان صلح کارگردانی هنری نخستین جشنواره ادبی هنری پیام آوران را بر عهده گرفته است به گفته  او برنامه های این جشنواره در دو بخش خارج و داخل سالن اجرا می شود.

برنامه های خارج سالن در سه بخش تهیه و تنظیم شده :

(۱)  طومار صلح: وسعت سپیدی که انتظار نقوش دست عاشقان صلح را میکشد.

(۲) دامون اسحاقی و امین اسماعیلی در یک گروه و محمد خسروی و بهزادعبدی  در گروهی دیگر دیدگان دوستان را به دیدار دو پرفورمنس دعوت خواهند کرد.

{این دو  کار از کارهای برگزیده پایان ترم گروه نمایش دانشگاه آزاد اراک 

 واحد " بدن " است.} 

(۳) دخترک نقاشمان : "آیدا رمزی رضایی" که بر زمستان بوم

 نقش بهار می زند.

و داخل سالن اجرای نمایش "کنتراست" به نویسندگی و کارگردانی

 حامد نصرآبادیان و بازیگرانش که همه  سربازان صلحند: 

 مریم موسوی / سارا شیخی / شیما بالائی / اعظم قدمی / سام بحیرایی

و حامد نصرآبادیان

دستیار کارگردان :  باران حجتی              مدیر صحنه: وحید دارابی

 نور / تصویر/ تدوین:احسان آیینه           عـــکــس  : ریحانه یاوری

 پوستر و برو شور: حامد شفیعی خواه      دستیار صحنه: رضا معراجی

و بخش تصویری داخل سالن " آنونس / تیزر / اسلاید شو "

توسط حامد نصرآبادیان  کارگردانی و  به ذوق احسان آیینه تدوین شده است .

تاریخ برگزاری نخستین جشنواره :

سوم اسفند هشتاد و شش . فرهنگسرای نیاوران . ساعت:۱۶ الی ۱۹ 

FEB / 22 / 2008   Tehran. Niavaran

منبع: www.solhvadosti.org

هنر پانتومیم یکی از گونه های نمایشی است که با تکیه بر حرکات بدن، بدون کاربرد حتی واژه ای همه چیز را بیان می کند. هنر پانتومیم وهم است، هنر تخیل و پندار. هنرمند «میم» محدوده ای نمی شناسد. در سکوت، گرسنگی و تشنگی، مرگ، عشق، ترس، وحشت و ... را خلق می کند.
به عبارت دیگر، در ایجاد روابط اجتماعی، تاثیر سخنان ما با حرکات ما کامل می شود. شاید حتی برخی موارد می توانیم بدون استفاده از کلمه ای منظورمان را به دیگری بفهمانیم.
زمانی که در مقابل سخنی، شانه هایمان را تکان می دهیم خود در برگیرنده پیامی است. اگر با دقت به نحوه دق الباب افراد نگاه کنیم، حالت درونی آنها را می توان حدس زد. و اگر حوصله شنیدن صدای بوق اتومبیل ها را داشته باشیم، می توانیم بوق انواع اعتراض را از یکدیگر تفکیک کنیم و بوق ارادت دو راننده تاکسی را که از کنار یکدیگر عبور می کنند باز شناسیم.
نگاه چشمانمان خود به تنهایی جهان درونمان را بدون به کارگیری کلمه ای افشا می کند. حال که کمی به مقوله جایگاه حرکت در روابط روزانه مان اشاره شد، می توان این هنر را به شکل حرفه ای و آکادیمک در مراکز فرهنگی هنری شهر آموزش داد. از آنجا که تنها وسیله ارتباط این هنر با مخاطب، حرکات بدن هنرپیشه است، در ابتدا هنر آموزان با شناخت صحیح آناتومی خود، سعی در آماده سازی آن خواهند کرد.
بنابراین در قدم اول نرمش و آماده ساری بدن است که این خود باعث تحرک و پویایی جوان خواهد شد. پس از این هنر برای اجرای حالات افراد، باید زمان رفتار بیرونی اطرافیان را زیر نظر داشته باشد و در نتیجه درس دوم و با اهمیت «مشاهده» را خواهند گرفت. متاسفانه بیشتر افراد جامعه به دلایل زیاد، تنها به اطراف خود نگاه می کنند. بدون آنکه آنها را ببینند. به عنوان مثال در طول شبانه روز چندین بار خود را دیده ایم. یعنی چند بار به آناتومی و خطوط صورت خود دقت کرده ایم. اما کمتر به چهره خود توجه داشته ایم.

هنر آموز با شناخت صحیح آناتومی بدن و صورت خود و مشاهده حرکات اطرافیان به شناخت ریتم و ضرب آهنگ در موسیقی دست می یابد و در نهایت می تواند با بدن خود داستانی را به تصویر کشد.
اگر یک اتفاق آموزشی اینچنینی در مراکز فرهنگی هنری بیفتد، ما می توانیم علاوه بر اجرای نمایش های هنرجویان به برگزاری جشنواره با هدف ارتقای سطح کیفی این هنر نیز اقدام کنیم. یکی از دلایل نیاز آموزش این هنر در جامعه شهری، وجود ناشنوایان است. زیرا این هنر تنها شاخه بازیگری است که بدون استفاده از کلام می تواند با تماشاگر خود ایجاد ارتباط کند. مگر نه اینکه بزرگ مرد سینمای صامت ما چاپلین بدون استفاده از کلمه ای با تمام دنیا ارتباط برقرار می کند و همه از نبوغ حرکتی این بازیگر به وجد می آیند، و با لذت کارهای او را نظاره می کنند. به خاطر داشته باشید که زبان مانع ارتباط با همنوع است.
یک بازیگر هر اندازه که حرفه ای باشد آنگاه که پا از مرز کشور خود بیرون می نهد، اگر به زبان میزبان آشنایی نداشته باشد، مهیب ترین مشکلش ایجاد ارتباط است. به یاد بیاوریم زمانی که برای ابراز همدردی مصیبت دیدگان هر حادثه، چگونه دست مهر و نوازش بر سر همنوع می کشیم و غبار غم از دیدگان می زداییم.
برای بیان صلح و دوستی و آشتی به جهانیان تنها یک نگاه و چند حرکت و دو قطره اشک کافی است. بدانیم که حرکت بیان روح کلمه است و تکیه بر باور اندیشه ای بزرگ داشته باشیم که گفت: «سکوت سرشار از سخنان ناگفته است. از حرکات ناکرده و اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده و ...»

                                                                                                                                                   حامد نصرآبادیان 

منبع : www.solhvadosti.org

SHOW  MODERN  BALLET   29 /30 JULY 2007

"پیام آوران صلح و دوستی" قبل از سفر جهانی به 131 کشور در 5 قاره دنیا در جهت معرفی طرح، برنامه هایی را برگزار می کند که هدف از اجرای آنها، گسترش فرهنگ صلح و دوستی است. یکی از برنامه های موفق "رقص پروانه" بود که به همت سربازان صلح و سرپرستی حامد نصرآبادیان در ارمنستان به اجرا درآمد. حامد در اجرای این برنامه همانند گذشته خوش درخشید و توانست نام ایران را با پیام صلح و دوستی ایرانیان در یک جشنواره بین المللی زنده نگه دارد. یکی از دست آوردهای این حرکت نیز، حمایت هنرمندان و صاحب نظران از اقدام جهانی "پیام آوران صلح و دوستی" بود که بصورت نگارش متنی و امضا در پارچه ای سفید نقش بست.

این اقدام به ابتکار حامد بود ودر انتها به دفتر" پیام آوران صلح ودوستی"  اهدا گردید.

منبع:  www.solhvadosti.org